Thee informatie

 


Thee wordt gemaakt van de bladeren van de Camellia Sinensis. Net zoals bij veel groenten en fruit soorten, kent de Camellia Sinensis vele variëteiten. Voor thee zijn de belangrijkste de Camellia Sinensis Sinensis, waar “echte thee” van wordt gemaakt en de Camellia Sinensis Assamica, die voornamelijk wordt gebruikt voor zakjes thee. Voor de kenners: de kwaliteit is te vergelijken met Arabica en Robusta bij koffie. Robusta is niet slecht, maar Arabica is beter. Zo werkt het ook bij thee. Bij Cato spreekt vaak over specialty thee om het onderscheid duidelijk te maken.

 

Echte thee of specialty thee

Wij spreken Bij Cato over echte thee als het gaat om thee van het hele blad, zonder kunstmatige toevoegingen. Dit wordt ook wel orthodoxe thee genoemd. Een thee die synthetisch gearomatiseerd is of die bestaat uit samengevoegde theesoorten, noemen we een blend. Zo zijn de meeste Chai theeën blends op basis van zwarte thee waar kruiden of specerijen aan toegevoegd zijn. Er bestaan ook warme drankjes die we thee noemen, maar die helemaal niets met de Camellia Sinensis te maken hebben. Voor het gemak spreken we over thee, maar het zijn infusies. Zo is Rooibos thee een infusie, deze wordt gemaakt van de Rooibos struik die alleen in Zuid-Afrika groeit. Maar ook muntthee of gemberthee zijn infusies en geen thee. Dat doet niets af aan het feit dat het hele lekkere drankjes zijn die we met alle plezier thee blijven noemen. 

 

Camellia Sinensis

De Camellia Sinensis heeft twee belangrijke soorten die aan de basis staan van de meeste theeën die wij drinken. Iedere soort heeft weer varianten, maar zo ver gaan we hier niet. De Camellia Sinensis Sinensis is een struik die gemiddeld zo’n 4 meter hoog kan worden. Hij groet langzaam en kan maximaal 4x per jaar worden geoogst. In sommige hooggelegen gebieden zijn er maar 2 oogsten per jaar. Dit zijn vaak kostbare theeën. De bovenste nieuwe bladeren – two leaves and a but – worden geplukt, meestal met de hand. De Camellia Sinensis Assamica is een boom die tot wel 20 meter hoog kan worden. Deze soort gedijt goed in tropische en subtropische gebieden. Hij groeit snel en de blaadjes zijn iedere 2 weken te oogsten. Ideaal voor de goedkopere theezakjes die je veelal in de supermarkt vindt.

 

Thee soorten

Thee komt in vele soorten en maten. Er zijn 6 theesoorten die allemaal weer een onderverdeling kennen, bijvoorbeeld naar productie methode of bladgrootte. De theesoorten zijn:

  • Witte thee
  • Groene thee
  • Gele thee
  • Oolong
  • Zwarte thee
  • Pu-er

Vanwege de schaarste en uitgesproken smaak van gele thee, zal deze in de webwinkel van Bij Cato over het algemeen niet worden verkocht. Ook Pu-er heeft een uitgesproken smaak en is door zijn productiemethode zeer kostbaar, zeker als het gaat om de geperste plakken. Bij Cato zal – indien voorradig bij onze leveranciers – losse Pu-er verkopen.

 

Herkomstlanden

Het belangrijkste theeland is zonder meer China, waar al in 2737 voor Christus sprake was van productie en consumptie van thee. Het is een mooie romantische overlevering over de Chinese keizer Shen Nong Shi die door zijn tuin liep met een kopje gekookt water. Het was warm, hij was moe en ging zitten dommelen onder een struik. En zie: een blaadje dwarrelde van een boom in zijn kopje waarmee thee geboren was. Het is niet heel waarschijnlijk dat dit verhaal klopt. Het blad van de theestruik heeft bewerking nodig om zijn aroma’s af te geven. Iedere theesoort heeft zijn eigen productiemethode. Het duurde nog tot 780 na Christus toen schriftgeleerde Lu Yu de Cha Ching schreef. Het grote boek der thee. Tot op vandaag is dit het belangrijkste naslagwerk over thee en theeproductie. De VOC was de eerste multinational ter wereld en bracht thee over zee naar Europa. Speciaal voor de handel met de VOC ontwikkelden de Chinezen zwarte thee. Deze doorstond de lange reis beter dan de groene thee die de Chinezen zelf dronken. 

 

Grappig is dat China weliswaar het belangrijkste producerende theeland is, maar met een gemiddelde consumptie van 0,82 kilo per persoon slechts op de 33e plaats staat van thee consumerende landen. Dit wordt veroorzaakt door de Chinese zetmethode, ook wel de Oosterse zetwijze genoemd. Chinezen zetten thee in een Gaiwan. Een heel klein theepotje waarin veel blad gaat en slechts weinig water wordt opgeschonken. Deze blaadjes worden gedurende de dag eindeloos opnieuw opgeschonken. Iedere infusie, dat is het opschenken van water op de blaadjes, heeft een eigen smaakintensiteit. De thee wordt langzaam gepeld. Niet altijd is de eerste infusie de beste. Soms wel de 7e, de 8e of de 10e. 

 

Andere bekende theelanden zijn Japan, India en Sri Lanka (Ceylon thee). Maar ook Afrikaanse landen als Kenia en Malawi zijn sterk in opkomst. In Azië is Vietnam een opkomende producent. Ook  in Turkije en Iran wordt veel thee verbouwd, maar deze is vooral voor binnenlands verbruik en wordt weinig geëxporteerd. Een relatief onbekend herkomstland is Nepal. Het ligt tegen de Darjeeling streek in India aan en produceerde voorheen thee die onder de naam Darjeeling op de markt werd gebracht. Sinds Darjeeling een beschermde oorsprongsnaam is, mag de thee uit Nepal deze naam niet meer voeren. Het heeft geleid tot de emancipatie van Nepalese thee, die vaak heel verrassend en kwalitatief hoogstaand is. Het zijn kleine oogsten van hooggelegen tea stations die af en toe in onze webwinkel verkrijgbaar zullen zijn.

 

In de productiemethodes spreekt men wel over orthodox (“echte thee”) en CTC wat staat voor Cut Tear Curl. CTC wordt gebruikt voor goedkope thee die in bulk wordt geproduceerd voor de supermarkten. Maar ook voor zakjes thee zijn er grote kwaliteitsverschillen. De grootte van het blad bepaalt de kwaliteit en dus de prijs. Ook in theezakjes zijn hele redelijke kwaliteit theeën te verkrijgen, zoals bijvoorbeeld het merk Tea since 1836 dat door Bij Cato wordt verkocht. Veel zakjesthee wordt gemaakt van blends op basis van thee die massaal wordt geproduceerd in Kenia en Argentinië. Na China zijn Kenia en Sri Lanka de grootste thee producerende landen. In de beschrijving van de theeën op deze website zullen de de productie methode beschrijven van de orthodoxe thee, die wij voor het gemak echte thee noemen.

 

Cafeïne

Een bekend vooroordeel is dat men verwacht dat in witte en groene thee weinig cafeïne zit en in oolong, rode (zwarte) thee juist veel. Dat is niet correct. De productie van cafeïne is een reactie van de struik of boom op insecten. Anders gezegd, een plant die veel last heeft van insecten produceert meer cafeïne dan wanneer er weinig insecten zijn. Dit houdt in dat de hoogte waarop de struik of boom groeit van invloed is op de hoeveelheid cafeïne, hoe hoger het blad groeit des te minder insecten, hoe lager het cafeïne gehalte. Daarnaast is de Camellia Sinensis Sinensis gevoeliger voor insecten dan de Camellia Sinensis Assamica. Die laatste zal lager in cafeïne zitten, ook al groeit deze niet in de bergen. Ook in witte en groene thee zit dus cafeïne net zoals er rode/zwarte theeën kunnen zijn die juist laag in cafeïne kunnen zitten.

 

Thee bewaren

Thee neemt snel aroma’s over van de omgeving. Specialty thee is daarin geen uitzondering. Om je mooie thee te beschermen en goed te bewaren, adviseren wij een theeblik met aromadeksel te gebruiken.
 


 

+ Lees meer

Blijf op de hoogte

 

Ben je nieuwsgierig naar nieuwe producten, acties en nieuwtjes van Bij Cato? Schrijf je dan in voor onze nieuwsbrief. We houden niet van spammen en verstrekken je gegevens niet aan derden. Je ontvangt maximaal tweemaal per maand een e-mail van Bij Cato.